Jeffrey Epstein, Mossad I Trump - Wszystko Co Musisz Wiedzieć

Ujawnienie ponad 3,5 miliona stron dokumentów przez Departament Sprawiedliwości Stanów Zjednoczonych w latach 2025 i 2026, będące wynikiem wdrożenia ustawy Epstein Files Transparency Act (H.R. 4405), dostarczyło bezprecedensowego wglądu w mechanizmy działania Jeffreya Epsteina. Dokumentacja ta, obejmująca bazy danych FBI, rejestry lotów, korespondencję e-mailową oraz nagrania audio i wideo, wskazuje na to, że postać ta nie była jedynie izolowanym przestępcą seksualnym, lecz istotnym ogniwem w złożonej sieci łączącej interesy państwa Izrael, globalną elitę finansową oraz najwyższe szczeble amerykańskiej władzy wykonawczej. Analiza tych materiałów sugeruje, że Epstein funkcjonował jako węzeł informacyjny i finansowy, którego działalność wykraczała poza tradycyjne zarządzanie majątkiem, wchodząc w sferę operacji wywiadowczych, transferu technologii nadzoru oraz geopolitycznego lobbingu.

Fundamenty finansowe i operacyjne: Relacja z Leslie Wexnerem i „Mega Group”

Kluczem do zrozumienia wpływów Epsteina w Izraelu jest jego symbiotyczna relacja z miliarderem Leslie Wexnerem, twórcą imperium detalicznego Limited Brands (w tym Victoria’s Secret). Wexner był jedynym znanym klientem finansowym Epsteina, powierzając mu w 1989 roku pełne pełnomocnictwo nad swoim majątkiem wynoszącym wówczas 1,4 miliarda dolarów, a także nad swoimi fundacjami charytatywnymi. To właśnie poprzez fundusze Wexnera Epstein infiltrował izraelskie elity polityczne i akademickie.

Epstein jako de facto CFO Fundacji Wexnera

Mimo wieloletnich zapewnień Fundacji Wexnera, że Jeffrey Epstein nie odgrywał w niej znaczącej roli, wyciekłe pod koniec 2025 roku e-maile z lat 2005–2008 jednoznacznie dowodzą, iż pełnił on funkcję de facto dyrektora finansowego (CFO) biura rodzinnego Wexnera oraz samej fundacji. Dokumentacja ta wskazuje, że Epstein podejmował kluczowe decyzje dotyczące strategii podatkowych, zarządzania liniami kredytowymi oraz autoryzacji dużych transferów funduszy, nawet po swoim oficjalnym odejściu z zarządu w 2007 roku.

Mechanizm ten pozwalał Epsteinowi na kierowanie milionów dolarów do podmiotów powiązanych z Izraelem pod płaszczykiem filantropii. Fundacja Wexnera, będąca trzecim co do wielkości darczyńcą na rzecz spraw żydowskich i izraelskich w USA w latach 2003–2018, przekazała w tym okresie ponad 128 milionów dolarów. Epstein osobiście koordynował darowizny na rzecz takich projektów jak budowa budynku Hillel na Uniwersytecie Harvarda czy finansowanie programu Wexner Israel Fellowship, który sponsorował studia podyplomowe dla przyszłych elit administracyjnych Izraela.

Szczególnie istotnym odkryciem w aktach z 2025 roku jest transfer 46 milionów dolarów z podmiotów kontrolowanych przez Epsteina do funduszu Abigail Koppel, nazwanego na cześć jej ojca, Yehudy Koppela. Koppel był postacią nierozerwalnie związaną z początkami izraelskiego wywiadu wojskowego, co sugeruje, że środki Epsteina mogły służyć do wzmacniania więzi z rodami o głębokich tradycjach wywiadowczych.

Przynależność do „Mega Group”

Leslie Wexner, wraz z Charlesem Bronfmanem (dziedzicem fortuny Seagram), założył w 1991 roku „Mega Group” – nieformalne i dyskretne stowarzyszenie żydowskich miliarderów, których celem było wzmacnianie tożsamości żydowskiej i wspieranie państwa Izrael poprzez skoordynowaną filantropię. Epstein, jako prawa ręka Wexnera, miał bezpośredni dostęp do tego kręgu, co umożliwiło mu budowanie relacji z takimi postaciami jak Edgar Bronfman, któremu doradzał w kwestiach podatkowych jeszcze w czasach pracy w Bear Stearns. To uczestnictwo w „Mega Group” stanowiło fundament, na którym Epstein budował swoją wiarygodność jako „patrona” interesów izraelskich w USA, co w późniejszych latach ułatwiło mu rekrutację polityków takich jak Ehud Barak.

Architektura polityczna: Ehud Barak i Shimon Peres

Powiązania Epsteina z Izraelem osiągnęły najwyższy szczebel państwowy poprzez jego relacje z dwoma kluczowymi mężami stanu: Ehudem Barakiem (byłym premierem i ministrem obrony) oraz Shimonem Peresem (byłym premierem i prezydentem).

Rola Shimona Peresa jako pośrednika

Według zeznań Ehuda Baraka, to właśnie Shimon Peres przedstawił go Jeffreyowi Epsteinowi w 2003 roku podczas wydarzenia towarzyskiego w Nowym Jorku. Peres, postać niemal uniwersalnie czczona w izraelskiej polityce, służył jako katalizator dla tej znajomości. Pliki ujawnione w 2025 roku wskazują, że Epstein utrzymywał kontakt z Peresem również w latach późniejszych. W e-mailu z lutego 2013 roku do Larry’ego Summersa, Epstein wspomina o „briefingu prezydenta Izraela” (wówczas Peresa) w kontekście geopolityki Bliskiego Wschodu i irańskiego programu nuklearnego.

Ta relacja sugeruje, że Epstein był postrzegany przez izraelski establishment nie jako zagrożenie, lecz jako użyteczny kanał komunikacji z amerykańską elitą intelektualną i finansową. Peres, angażując Epsteina, legitymizował go w oczach innych izraelskich polityków, co otworzyło drogę do wieloletniej współpracy z Barakiem.

Ehud Barak: Partner biznesowy i polityczny

Relacja Epsteina z Ehudem Barakiem jest najlepiej udokumentowanym przypadkiem powiązania z izraelskim urzędnikiem wysokiej rangi. Analiza kalendarzy Epsteina z lat 2013–2017 wykazała, że Barak odwiedzał go co najmniej 30 razy w jego posiadłościach w Nowym Jorku i Palm Beach. Spotkania te odbywały się regularnie, niekiedy raz w miesiącu, i obejmowały wspólne loty prywatnymi samolotami Epsteina, m.in. w 2014 roku na Florydzie.

Barak bronił tych kontaktów, twierdząc, że spotykał się z Epsteinem wyłącznie w celach biznesowych i intelektualnych, a sam finansista został mu przedstawiony jako człowiek o szerokich horyzontach naukowych i politycznych. Jednak fakt, że Barak otrzymywał miliony dolarów z Fundacji Wexnera w czasie, gdy Epstein był jej powiernikiem, oraz że Epstein sfinansował znaczną część inwestycji Baraka w startup Carbyne, rzuca cień na te tłumaczenia. W 2016 roku Barak poprosił nawet Epsteina o pomoc w zaaranżowaniu wywiadu z Donaldem Trumpem dla izraelskich mediów, co pokazuje, że postrzegał go jako osobę posiadającą bezpośredni wpływ na przyszłego prezydenta USA.

Technologia i inwigilacja: Carbyne i Unit 8200

Najbardziej niepokojącym aspektem powiązań Epsteina z Izraelem jest jego zaangażowanie w sektor technologii nadzoru poprzez firmę Carbyne Ltd. (dawniej Reporty Homeland Security). Startup ten, założony w 2015 roku, oficjalnie zajmuje się modernizacją systemów powiadamiania ratunkowego (NG911), jednak jego korzenie i struktura personalna wskazują na ścisłe powiązania z izraelskim aparatem wywiadowczym.

Geneza i powiązania z wywiadem

Carbyne zostało założone przez Amira Elichaia, byłego oficera izraelskich sił specjalnych, oraz Alexey’a Dizengoffa i Lital Leshem. Lital Leshem, która odeszła z zarządu w 2017 roku, posiadała doświadczenie w wywiadzie wojskowym oraz prywatnych operacjach bezpieczeństwa. Firma jest powszechnie kojarzona z Unit 8200 – elitarną jednostką izraelskiego wywiadu elektronicznego, znaną z opracowywania najbardziej zaawansowanych narzędzi inwigilacji.

Technologia Carbyne umożliwia służbom ratunkowym przejęcie kontroli nad kamerą i lokalizacją GPS smartfona osoby dzwoniącej, bez konieczności instalowania jakiejkolwiek aplikacji (poprzez system „C-Lite” przesyłający link URL). Chociaż cel deklarowany jest humanitarny, krytycy wskazują, że system ten stwarza bezprecedensowe możliwości nadużyć prywatności i masowej inwigilacji, działając w „szarej strefie” poza pełnym nadzorem państwowym.

Epstein jako katalizator finansowy

Ehud Barak zainwestował w Carbyne około miliona dolarów w 2015 roku i objął stanowisko przewodniczącego rady nadzorczej. Według raportów „Haaretz” i plików DOJ, to Jeffrey Epstein dostarczył fundusze na tę inwestycję. Epstein nie tylko finansował firmę, ale również doradzał Barakowi w kwestii nawiązania współpracy z Palantir Technologies, firmą zajmującą się analityką danych dla wywiadu, założoną przez Petera Thiela. Thiel, poprzez swój fundusz Founders Fund, stał się później jednym z głównych inwestorów Carbyne w 2018 roku.

Obecność w strukturach Carbyne takich postaci jak David Petraeus czy Michael Chertoff sugeruje, że firma ta stanowiła platformę dla transnarodowej współpracy wywiadowczej, w której Epstein pełnił rolę łącznika między izraelską technologią a amerykańskim establishmentem bezpieczeństwa.

Ryzyko transferu technologii do Chin

Analiza powiązań Carbyne ujawnia również potencjalny kanał wycieku technologii do Chin. Lital Leshem, współzałożycielka Carbyne, pracowała jednocześnie dla Erika Prince’a (założyciela Blackwater) w firmie Frontier Resources Group, działającej w Zjednoczonych Emiratach Arabskich i będącej częścią chińskiego konglomeratu Frontier Services Group. Istnieją podejrzenia, że technologie nadzoru opracowane w Izraelu i testowane w USA (np. w hrabstwie Fayette w Georgii) mogły zostać zaadaptowane przez władze chińskie do monitorowania mniejszości Ujgurów w Sinciangu. Prince, działając jako pośrednik między Izraelem, ZEA i Chinami, wykorzystywał te same sieci kontaktów, w których obracał się Epstein.

Zarzuty o współpracę z Mossadem i szpiegostwo

Najbardziej kontrowersyjnym elementem sagi Epsteina są twierdzenia, że był on aktywem izraelskiego wywiadu. Choć oficjalne czynniki izraelskie, w tym były premier Naftali Bennett, kategorycznie temu zaprzeczały, odtajnione dokumenty FBI i zeznania byłych agentów sugerują inną rzeczywistość.

Zeznania Ari Ben-Menashe

Ari Ben-Menashe, były oficer izraelskiego wywiadu wojskowego, wielokrotnie twierdził, że Jeffrey Epstein i Ghislaine Maxwell byli zaangażowani w operacje Mossadu już w latach 80. XX wieku. Według Ben-Menashe, Epstein miał być wprowadzony do struktur wywiadowczych przez Roberta Maxwella, ojca Ghislaine, który sam był uznawany za wysokiej rangi aktywa Mossadu przed swoją zagadkową śmiercią w 1991 roku. Epstein miał rzekomo pomagać Maxwellowi w ukrywaniu zrabowanych funduszy emerytalnych w rajach podatkowych, co potwierdziły dokumenty BBC z 2022 roku.

Głównym celem tych operacji miało być gromadzenie informacji na temat wpływowych osób (blackmail) poprzez system „honey traps” (pułapek seksualnych), co pozwalało Izraelowi na wywieranie nacisku na politykę zagraniczną USA.

Raport informatora FBI (CHS) z 2026 roku

W dokumentach DOJ ujawnionych w styczniu 2026 roku znajduje się zapis relacji poufnego źródła osobowego FBI (CHS), który „stał się przekonany”, że Epstein był kooptowanym agentem Mossadu. Według informatora, Alan Dershowitz miał powiedzieć prokuratorowi Alexowi Acosta, że Epstein „należy do amerykańskich i sojuszniczych służb wywiadowczych”, co miało być argumentem za łagodnym traktowaniem go w 2008 roku.

CHS twierdził również, że:

Epstein „trenował jako szpieg” pod kierunkiem Ehuda Baraka.
Mossad kontaktował się bezpośrednio z Dershowitzem w celu „debriefingu” po jego rozmowach telefonicznych z Epsteinem.
Dershowitz sam był „skooptowany przez Mossad” i w pełni identyfikował się z jego misją.

Te rewelacje rzucają nowe światło na ugodę z 2008 roku, sugerując, że nie była ona wynikiem jedynie korupcji, ale interwencji na poziomie wywiadowczym.

Relacja z Donaldem Trumpem: Symbioza i konflikt

Relacja Donalda Trumpa z Jeffreyem Epsteinem trwała około 15 lat, od końca lat 80. do połowy lat 2000. Obaj mężczyźni, będący bogatymi nowojorczykami, dzielili wspólne kręgi towarzyskie w Palm Beach i na Manhattanie, biorąc udział w imprezach pełnych modelek i modelek Victoria’s Secret.

Okres zażyłości (1987–2004)

W 2002 roku Donald Trump w wywiadzie dla „New York Magazine” określił Epsteina jako „terrific guy” (świetny facet), zauważając: „Mówi się nawet, że lubi piękne kobiety tak samo jak ja, a wiele z nich jest po młodszej stronie”. Dokumentacja lotów i zeznania świadków potwierdzają bliskość ich relacji:

Wspólne loty: Trump podróżował prywatnym odrzutowcem Epsteina (Boeing 727) co najmniej siedem do ośmiu razy w latach 1993–1997, głównie między Palm Beach a lotniskiem Teterboro w New Jersey.
Imprezy w Mar-a-Lago: W 1992 roku Trump zorganizował w swoim klubie imprezę dla cheerlederek Buffalo Bills, na którą Epstein był jedynym zaproszonym gościem VIP (oprócz samego Trumpa). To właśnie tej nocy Jill Harth oskarżyła Trumpa o napaść seksualną w obecności Epsteina.
Zeznania Stacey Williams: W 2024 roku była modelka Stacey Williams wyznała, że w 1993 roku Epstein zabrał ją do Trump Tower, gdzie Trump miał ją dotykać w sposób seksualny, wymieniając porozumiewawcze uśmiechy z Epsteinem.

Według nagrań Michaela Wolffa z 2025 roku, Epstein twierdził, że to on jako pierwszy sypiał z Melanią Knauss na pokładzie swojego samolotu, zanim przedstawił ją Trumpowi, co sam Trump stanowczo zdementował, nazywając te twierdzenia „fałszywymi oszczerstwami”.

Przyczyny zerwania kontaktów (2004)

Oficjalny koniec przyjaźni nastąpił w 2004 roku i jest wiązany z rywalizacją o nieruchomość Maison de L’Amitié w Palm Beach. Obaj mężczyźni licytowali posiadłość należącą do zbankrutowanego magnata medycznego Abrahama Gosmana. Trump wygrał aukcję, płacąc 41,35 mln USD, co miało doprowadzić do wściekłości Epsteina. Inna wersja, podawana przez otoczenie Trumpa, sugeruje, że prezydent wyrzucił Epsteina z Mar-a-Lago po tym, jak dowiedział się o jego niewłaściwym zachowaniu wobec córki jednego z członków klubu. Od około 2004 roku nie ma publicznych zapisów ich kontaktów.

Ludzie Trumpa w sieci Epsteina

Wpływ Epsteina na otoczenie Donalda Trumpa był szczególnie widoczny w obsadzie stanowisk w jego pierwszej administracji oraz w doborze doradców prawnych i politycznych.

Alexander Acosta i ugoda z 2008 roku

Najbardziej bezpośrednie powiązanie stanowi postać Alexandra Acosty, który jako Prokurator Federalny na Florydzie w 2008 roku zatwierdził ugodę (Non-Prosecution Agreement – NPA) z Epsteinem. NPA była ewenementem w amerykańskim prawie karnym:

Udzielała immunitetu nie tylko Epsteinowi, ale także czterem wymienionym wspólnikom oraz „wszelkim nieujawnionym potencjalnym współspiskowcom”.
Została utajniona przed ofiarami wbrew federalnej ustawie o prawach ofiar (CVRA).
Pozwoliła Epsteinowi odbyć karę w luksusowych warunkach z prawem do pracy poza więzieniem przez 6 dni w tygodniu.

Donald Trump nominował Acostę na stanowisko Sekretarza Pracy w 2017 roku. Podczas przesłuchań konfirmacyjnych rola Acosty w sprawie Epsteina była omawiana, jednak dopiero ponowne aresztowanie finansisty w 2019 roku i śledztwo „Miami Herald” zmusiły go do dymisji. Acosta bronił się przed Kongresem w 2025 roku, twierdząc, że „billionaire going to jail” (miliarder idący do więzienia) był sukcesem, a dowody w sprawie były słabe.

Alan Dershowitz: Prawnik i aktywista

Alan Dershowitz, wybitny prawnik konstytucyjny i jeden z najbardziej zaciekłych obrońców Izraela w USA, reprezentował Epsteina podczas negocjowania ugody w 2008 roku. Jednocześnie Dershowitz stał się kluczowym doradcą prawnym Trumpa, broniąc go podczas jego pierwszego procesu o impeachment.

Związek Dershowitza z Epsteinem wykraczał poza rolę adwokata:

Virginia Giuffre oskarżyła go o wykorzystywanie seksualne, co Dershowitz odpierał kontrpozwami, ostatecznie doprowadzając do wycofania oskarżeń w 2022 roku.
Dershowitz przyznał, że odwiedzał dom Epsteina w Palm Beach, raz w towarzystwie swojego asystenta Mitchell’a Webbera, który później pracował w Białym Domu Trumpa.
Jego nazwisko pojawia się w dokumentach jako osoby, której Epstein „wymagał” od ofiar świadczenia usług seksualnych.

Informacje o jego rzekomym „debriefingu” przez Mossad z 2026 roku stawiają go w roli postaci operacyjnej na styku prawa, polityki i wywiadu.

Steve Bannon i PR-owa rehabilitacja Epsteina

Jednym z najbardziej zaskakujących odkryć w plikach z 2026 roku jest bliska relacja Jeffreya Epsteina ze Steve’em Bannonem, głównym strategiem Trumpa. Dokumenty te wskazują, że Bannon działał jako mentor dla Epsteina, pomagając mu przygotować się do powrotu do życia publicznego poprzez serię filmów dokumentalnych.

Bannon doradzał Epsteinowi w kwestiach takich jak:

Pielęgnacja osobista (zarost, ubiór), aby wyglądał mniej groźnie.
Taktyka medialna służąca „zmiażdżeniu narracji o pedofilii/handlu ludźmi”
Epstein odwdzięczał się luksusowymi prezentami, w tym zegarkiem Hermès Apple Watch.

Podczas jednego z nagranych wywiadów Bannon zapytał Epsteina: „Czy myślisz, że jesteś samym diabłem?”, na co Epstein odpowiedział: „Nie, ale mam dobre lustro”. Współpraca ta pokazuje, że sieć Epsteina miała dostęp do samych centrów władzy politycznej „nowej prawicy” skupionej wokół Trumpa.

Geopolityczne manewry: Iran, Syria i lobbing

Epstein wykorzystywał swoje kontakty z izraelskimi i amerykańskimi urzędnikami do wpływania na politykę zagraniczną, często w sposób zbieżny z interesami bezpieczeństwa Izraela.

Lobbing antyirański

W e-mailu z 2013 roku Epstein przesyłał Larry’emu Summersowi materiały przygotowujące do briefingu z Shimonem Peresem, które skupiały się na rzekomym oszustwie irańskich negocjacji nuklearnych. Korespondencja z Alirezą Ittihadiehem z lat 2014–2018 sugeruje, że Epstein przewidywał twardą linię Trumpa wobec Teheranu jeszcze przed wyborami w 2016 roku. Ehud Barak w swoich wyciekłych mailach wspominał o współpracy z Epsteinem w celu przekonania USA do zbombardowania irańskich instalacji nuklearnych.

Rosja i Syria

Materiały sugerują, że Epstein wraz z Barakiem starali się uzyskać poparcie Rosji dla zmiany reżimu w Syrii, co miało osłabić wpływy irańskie w regionie. Epstein operował jako nieformalny kanał komunikacji między Tel Awiwem, Moskwą i Waszyngtonem, omijając oficjalne kanały dyplomatyczne.

Dostęp do Jareda Kushnera

W marcu 2017 roku indyjski miliarder Anil Ambani kontaktował się z Epsteinem, prosząc o ułatwienie dostępu do Jareda Kushnera (zięcia Trumpa) i Steve’a Bannona przed wizytą premiera Narendry Modiego w Waszyngtonie. To potwierdza, że nawet po wyjściu Trumpa z orbity towarzyskiej Epsteina, otoczenie finansisty nadal postrzegało go jako osobę zdolną do otwierania drzwi w nowej administracji.

Inne aspekty izraelskich powiązań: Bankowość i nauka

Wpływy Epsteina obejmowały również sektory finansowy i akademicki, silnie powiązane z diasporą żydowską i Izraelem.

Relacja z Ariane de Rothschild

Kalendarz Epsteina zawiera ponad tuzin spotkań z Ariane de Rothschild, dyrektor generalną szwajcarskiej grupy bankowej Edmond de Rothschild. Spotkania te dotyczyły nie tylko zarządzania aktywami, ale także rekrutacji personelu i projektów filantropijnych. Epstein pomagał bankierce w kontaktach z osobistościami takimi jak Larry Summers, co ponownie stawia go w roli pośrednika między europejskim kapitałem żydowskim a amerykańską władzą.

Współpraca z naukowcami: Martin Nowak i Noam Chomsky

Epstein finansował liczne projekty naukowe, w tym na Harvardzie, gdzie współpracował z biologiem Martinem Nowakiem. Dokumenty z 2026 roku ujawniły tajemniczy e-mail od Nowaka do Epsteina o treści: „Nasza szpiegini została schwytana po wykonaniu misji”, na co Epstein odpisał: „Czy ją torturowałeś?”. Chociaż kontekst tej rozmowy pozostaje niejasny, wpisuje się ona w szerszy obraz zainteresowania Epsteina operacjami typu „spy” i zbieraniem informacji.

Noam Chomsky, znany krytyk polityki USA i Izraela, również spotykał się z Epsteinem w obecności Ehuda Baraka, aby dyskutować o polityce bliskowschodniej. Epstein potrafił utrzymywać relacje z postaciami o skrajnie różnych poglądach, co pozwalało mu na zbieranie informacji z każdego zakątka sceny politycznej.

Podsumowanie

Sieć powiązań Jeffreya Epsteina z Izraelem i administracją Donalda Trumpa stanowi rzadki przykład skrzyżowania interesów prywatnych, państwowych i wywiadowczych. Analiza dostępnych danych pozwala na wyciągnięcie następujących wniosków:

Fundusze Wexnera jako napęd: Majątek Leslie Wexnera był głównym paliwem dla działalności Epsteina. To dzięki niemu Epstein kontrolował de facto politykę darowizn Fundacji Wexnera, budując lojalność wśród izraelskich liderów (Barak, Peres) i instytucji (Harvard).
Epstein jako „Asset”: Liczne poszlaki i bezpośrednie zeznania informatorów wskazują na to, że Epstein funkcjonował jako aktywo wywiadowcze (prawdopodobnie Mossadu). Jego rola polegała na infiltrowaniu amerykańskich elit, promowaniu izraelskich technologii nadzoru (Carbyne) oraz gromadzeniu kompromitujących materiałów na osoby decyzyjne.
Relacja z Trumpem jako narzędzie: Choć ich przyjaźń zakończyła się w 2004 roku, sieć Epsteina skutecznie oplotła administrację Trumpa poprzez osoby takie jak Alexander Acosta, Alan Dershowitz i Steve Bannon. Pozwoliło to na utrzymanie wpływów i ochronę prawną przez kolejne lata.
Technologia Carbyne jako nowe zagrożenie: Inwestycja Epsteina w Carbyne pokazuje ewolucję jego metod – od klasycznego szantażu seksualnego do nowoczesnej inwigilacji cyfrowej, opartej na izraelskich technologiach wojskowych Unit 8200.
Przejrzystość dzięki ustawodawstwu: Ustawa Epstein Files Transparency Act z 2025 roku stała się kluczowym narzędziem w demontażu tej sieci, choć opór ze strony struktur państwowych przy ujawnianiu akt (liczne redakcje, opóźnienia) sugeruje, że wiele aspektów tej współpracy pozostaje nadal chronionych ze względu na „bezpieczeństwo narodowe”.

Jeffrey Epstein nie był jedynie przestępcą; był operatorem w „szarej strefie” geopolityki, który wykorzystywał słabości ludzkie i systemowe do budowania mostów między państwem Izrael a najpotężniejszymi ludźmi w Stanach Zjednoczonych. Ujawnione plany i korespondencja stanowią ostrzeżenie przed niebezpiecznym mariażem prywatnego kapitału, braku transparentności i technologii nadzoru w rękach osób pozbawionych moralnych zahamowań.

Opracowano na podstawie: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 36,