Projekt Monarch – Kontrola Umysłu

Wśród subtelnych manipulacji umysłami łatwowiernej ludności, za pomocą wielu środków przekazu, kryje się jedna z najbardziej diabolicznych zbrodni popełnionych na części ludzkości; forma systematycznej kontroli umysłu, która przeniknęła każdy aspekt społeczeństwa przez prawie pięćdziesiąt lat. Aby obiektywnie to stwierdzić, należy ponownie przeanalizować uprzednie ideologie dotyczące dualistycznej natury ludzkości.

Rozwiązanie filozoficznego pytania, czy jesteśmy z natury dobrzy, czy źli, ma zasadnicze znaczenie dla kształtowania naszego postrzegania rzeczywistości, a konkretnie zmiennej duchowej w równaniu życia.

Wykład ten jest poparty odtajnionymi dokumentami rządu Stanów Zjednoczonych, informacjami od osób związanych wcześniej ze służbami wywiadowczymi USA, zapisami historycznymi, badaniami naukowców zajmujących się kontrolą umysłu, publikacjami specjalistów ds. zdrowia psychicznego oraz wywiadami z osobami, które nieświadomie zostały poddane wysoce złożonej formie kontroli umysłu opartej na traumie, znanej jako programowanie MONARCH.

Słowo ostrzeżenia dla osób, które przeżyły intensywną, systematyczną kontrolę umysłu i/lub jakąś formę rytualnego znęcania się: w tym artykule znajduje się wiele „wyzwalaczy”. Dlatego zaleca się, aby nie czytać go, chyba że dysponujesz odpowiednim systemem wsparcia lub masz całkowicie zintegrowaną osobowość.

Jeśli podoba ci się to co robię WESPRZYJ MNIE!

Krótka historia kontroli

Tajemnicze religie starożytnego Egiptu, Grecji, Indii i Babilonu pomogły położyć podwaliny pod okultyzm, czyli „ukrytą wiedzę”. Jednym z najwcześniejszych pism odnoszących się do okultyzmu jest egipska Księga Umarłych, kompilacja rytuałów wyraźnie opisujących metody tortur i zastraszania (w celu wywołania traumy), stosowanie eliksirów (narkotyków) i rzucanie zaklęć (hipnoza), co ostatecznie prowadziło do całkowitego zniewolenia wtajemniczonego. Były to główne składniki części okultyzmu znanej jako satanizm na przestrzeni wieków. W XIII wieku Kościół rzymskokatolicki zwiększył i umocnił swoją dominację w całej Europie dzięki niesławnej inkwizycji. Satanizm przetrwał ten okres prześladowań, głęboko zakorzeniając się pod zasłoną różnych grup ezoterycznych.

W 1776 roku bawarski jezuita Adam Weishaupt otrzymał od rodu Rothschildów zlecenie scentralizowania bazy władzy religii tajemnych w organizację znaną powszechnie jako Iluminaci, co oznacza „oświeceni”. Było to połączenie potężnych okultystycznych rodów, elitarnych tajnych stowarzyszeń i wpływowych bractw masońskich, których celem było stworzenie ram dla „nowego porządku świata”. Zewnętrznym celem tej utopii było zapewnienie powszechnego szczęścia ludzkości. Jednak ich ukrytym zamiarem było stopniowe zwiększanie kontroli nad masami, aby w ten sposób stać się panami planety.

Sojusz anglosaskich mocarstw

W XIX wieku Wielka Brytania i Niemcy były uznawane za główne obszary geograficzne kontrolowane przez iluminatów. Nie powinno więc dziwić, że pierwsze badania z zakresu nauk behawioralnych rozpoczęto w Anglii w 1882 roku, podczas gdy wiele wczesnych technik medycznych i psychiatrycznych związanych z kontrolą umysłu zostało opracowanych w Instytucie Cesarza Wilhelma w Niemczech. Instytut Stosunków Międzyludzkich Tavistock został założony w Londynie w 1921 roku w celu badania „punktu krytycznego” człowieka. Kurt Lewin, niemiecki psycholog, został dyrektorem Instytutu Tavistock w 1932 roku, mniej więcej w tym samym czasie, gdy nazistowskie Niemcy intensyfikowały badania w dziedzinie neuropsychologii, parapsychologii i okultyzmu wielopokoleniowego.

Co ciekawe, między Anglią a Niemcami miała miejsce postępowa wymiana idei naukowych, zwłaszcza w dziedzinie eugeniki: ruchu poświęconego „ulepszaniu” gatunku ludzkiego poprzez kontrolę czynników dziedzicznych w procesie rozmnażania. Niecna i tajemnicza unia między tymi dwoma krajami została zawarta częściowo dzięki Zakonowi Złotego Brzasku, tajnemu stowarzyszeniu, w skład którego wchodziło wielu wysokich rangą funkcjonariuszy partii nazistowskiej i brytyjskiej arystokracji. Najwyższy rangą oficer SS, Heinrich Himmler, kierował projektem naukowym o nazwie Lebersborn, który obejmował selektywną hodowlę i adopcję dzieci, wśród których było szczególnie dużo bliźniąt. Celem programu było stworzenie superrasy (Aryjczyków), która byłaby całkowicie lojalna wobec sprawy Trzeciej Rzeszy (Nowego Porządku Świata).

Wiele wstępnych eksperymentów dotyczących inżynierii genetycznej i modyfikacji zachowań przeprowadził dr Josef Mengele w Auschwitz, gdzie bezlitośnie analizował wpływ traumatycznych więzi, zmiany koloru oczu i „bliźniactwa” na swoich ofiarach. Oprócz podstępnych eksperymentów chirurgicznych przeprowadzanych w obozie koncentracyjnym, niektóre dzieci poddawano ogromnym dawkom elektrowstrząsów. Niestety, wiele z nich nie przeżyło tych okrutnych eksperymentów.

W tym samym czasie w Dachau przeprowadzano „pranie mózgu” na więźniach, którzy byli poddawani hipnozie i podawano im halucynogenny lek meskalinę. Podczas wojny równoległe badania behawioralne prowadził dr George Estabrooks z Colgate University. Jego współpraca z armią, CID, FBI i innymi agencjami pozostaje owiana tajemnicą. Jednak Estabrooks czasami „wygadywał się” i opowiadał o swojej pracy związanej z tworzeniem hipnotycznie zaprogramowanych kurierów i hipnotycznie wywołanych rozdwojeniach osobowości.

Po II wojnie światowej Departament Obrony Stanów Zjednoczonych potajemnie sprowadził do Stanów Zjednoczonych wielu czołowych niemieckich nazistowskich i włoskich faszystowskich naukowców i szpiegów przez Amerykę Południową i Watykan. Nazwa kodowa tej operacji brzmiała Project PAPERCLIP. Jednym z bardziej znaczących znalezisk dla Stanów Zjednoczonych był niemiecki generał Reinhard Gehlen, szef wywiadu Hitlera przeciwko Rosji. Po przybyciu do Waszyngtonu w 1945 roku Gehlen spotkał się z prezydentem Trumanem, generałem Williamem „Wild Billem” Donovanem, dyrektorem Biura Służb Strategicznych (OSS) oraz Allenem Dullesem, który później został nieugiętym szefem CIA. Celem tych burzliwych dyskusji była reorganizacja nominalnej amerykańskiej operacji wywiadowczej i przekształcenie jej w wysoce wydajną tajną organizację. Efektem tych wysiłków było utworzenie w 1946 r. Centralnej Grupy Wywiadowczej, przemianowanej w 1947 r. na Centralną Agencję Wywiadowczą (CIA).

Reinhard Gehlen miał również ogromny wpływ na utworzenie Rady Bezpieczeństwa Narodowego, z której wywodzi się ustawa o bezpieczeństwie narodowym z 1947 roku. Ten konkretny akt prawny został wprowadzony w celu ochrony nieuzasadnionej liczby nielegalnych działań rządu, w tym tajnych programów kontroli umysłu.

Ewolucja projektu MKULTRA

Po utworzeniu CIA i Rady Bezpieczeństwa Narodowego jesienią 1947 r. marynarka wojenna zainicjowała pierwszy z serii tajnych programów prania mózgu. Projekt CHATTER powstał w odpowiedzi na „sukcesy” Związku Radzieckiego w stosowaniu „narkotyków prawdy”. Jednakże uzasadnienie to było jedynie przykrywką na wypadek ujawnienia programu. Badania skupiały się na identyfikacji i testowaniu takich środków do wykorzystania podczas przesłuchań i rekrutacji agentów. Projekt został oficjalnie zakończony w 1953 roku.

CIA postanowiła rozszerzyć swoje działania w zakresie modyfikacji zachowań, wprowadzając projekt BLUEBIRD, zatwierdzony przez dyrektora Allena Dullesa w 1950 roku. Jego cele były następujące:

(1) odkrycie sposobu kondycjonowania personelu w celu zapobiegania nieuprawnionemu pozyskiwaniu od niego informacji znanymi metodami,

(2) zbadanie możliwości kontrolowania jednostki poprzez zastosowanie specjalnych technik przesłuchań,

(3) zbadanie możliwości poprawy pamięci oraz

(4) ustanowienie środków obronnych zapobiegających wrogiej kontroli personelu agencji.

W sierpniu 1951 r. projekt BLUE BIRD został przemianowany na projekt ARTICHOKE, w ramach którego oceniano ofensywne zastosowania technik przesłuchań, w tym hipnozę i środki odurzające. Program zakończono w 1956 r. Trzy lata przed zakończeniem projektu ARTICHOKE, 13 kwietnia 1953 r., powstał projekt MKULTRA, zgodnie z propozycją Richarda Helmsa, zastępcy dyrektora Centralnej Agencji Wywiadowczej (DDCI), którego celem było ustanowienie „specjalnego mechanizmu finansowania o wyjątkowej wrażliwości”. Hipotetyczna etymologia skrótu „MK” może oznaczać „Mind Kontrolle” (kontrola umysłu). Oczywistym tłumaczeniem niemieckiego słowa „Kontrolle” na język angielski jest „control” (kontrola). Wielu niemieckich lekarzy, pozyskanych z powojennej puli talentów nazistowskich, stanowiło nieoceniony atut w rozwoju programu MKULTRA. Związek między eksperymentami przeprowadzonymi w obozach koncentracyjnych a licznymi podprojektami MKULTRA jest oczywisty. Różne sposoby kontrolowania ludzkich zachowań w ramach MKULTRA obejmowały promieniowanie, elektrowstrząsy, psychologię, psychiatrię, socjologię, antropologię, grafologię, substancje powodujące nękanie oraz urządzenia i materiały paramilitarne, przy czym „LSD” było najczęściej stosowanym „materiałem”. W celu regulowania stosowania MKULTRA za granicą ustanowiono specjalną procedurę oznaczona jako MKDELTA. Materiały MKULTRA/DELTA były wykorzystywane do nękania, dyskredytowania lub unieszkodliwiania osób. Spośród 149 zidentyfikowanych podprojektów realizowanych w ramach MKULTRA, projekt MONARCH, oficjalnie rozpoczęty przez armię amerykańską na początku lat 60. (choć nieoficjalnie realizowany znacznie wcześniej), wydaje się być najbardziej znaczący i nadal jest klasyfikowany jako ŚCIŚLE TAJNY ze względu na „bezpieczeństwo narodowe”. MONARCH mógł być zwieńczeniem podprojektów MKSEARCH, takich jak operacja SPELLBINDER, która miała na celu stworzenie „uśpionych” zabójców (tj. „kandydatów mandżurskich”), którzy mogli zostać aktywowani po otrzymaniu kluczowego słowa lub frazy podczas transu pohipnotycznego. Operacja OFTEN, badanie mające na celu wykorzystanie mocy sił okultystycznych, była prawdopodobnie jednym z kilku programów przykrywkowych mających na celu ukrycie podstępnej rzeczywistości projektu MONARCH.

Definicja i opis

Nazwa MONARCH niekoniecznie odnosi się do królewskiej arystokracji, ale raczej do motyla monarchy. Kiedy osoba przechodzi traumę wywołaną elektrowstrząsami, odczuwa zawroty głowy, jakby unosiła się w powietrzu lub fruwała jak motyl. Istnieje również symboliczne odniesienie do przemiany lub metamorfozy tego pięknego owada: od gąsienicy do kokonu (stan uśpienia, bezczynności), do motyla (nowe stworzenie), który powróci do swojego punktu początkowego. Taki właśnie wzorzec migracji sprawia, że gatunek ten jest wyjątkowy.

Symbolika okultystyczna może dać dodatkowy wgląd w prawdziwe znaczenie. Psyche to słowo oznaczające zarówno „duszę”, jak i „motyla”, wywodzące się z przekonania, że dusze ludzkie stają się motylami, szukając nowego wcielenia.

Niektóre starożytne grupy mistyczne, takie jak gnostycy, postrzegały motyla jako symbol zepsutego ciała. „Anioł śmierci” (pamiętacie Mengele?) w dziełach sztuki gnostyckiej był przedstawiany jako miażdżący motyla. Marionetka to lalka przymocowana do sznurków i sterowana przez lalkarza, stąd programowanie MONARCH jest również nazywane „syndromem marionetki”. Innym terminem używanym w tym kontekście jest „warunkowanie imperialne”, a niektórzy terapeuci zdrowia psychicznego znają je jako „sekwencje warunkowych reakcji na bodźce”. Projekt MONARCH można najlepiej opisać jako formę ustrukturyzowanej dysocjacji i okultystycznej integracji, mającą na celu podzielenie umysłu na wiele osobowości w ramach systematycznej struktury. Podczas tego procesu wykonywany jest satanistyczny rytuał, zazwyczaj obejmujący mistycyzm kabalistyczny, którego celem jest przywiązanie konkretnego demona lub grupy demonów do odpowiednich alter ego. Oczywiście większość sceptyków postrzegałaby to po prostu jako sposób na pogłębienie traumy ofiary, negując wszelkie irracjonalne przekonania, że opętanie przez demony rzeczywiście ma miejsce.

Altery i wyzwalacze

Innym sposobem zbadania tej zawiłej wiktymizacji ciała i duszy jest spojrzenie na nią jak na złożony program komputerowy: plik (alter) jest tworzony poprzez traumę, powtarzanie i wzmacnianie. Aby aktywować (wyzwolić) plik, wymagany jest określony kod dostępu lub hasło (sygnał lub polecenie). Ofiara/osoba, która przeżyła, jest nazywana „niewolnikiem” przez programistę/opiekuna, który z kolei jest postrzegany jako „pan” lub „bóg”. Około 75% z nich to kobiety, ponieważ mają one większą tolerancję na ból i łatwiej ulegają dysocjacji niż mężczyźni. Osoby te są wykorzystywane głównie do operacji przykrywkowych, prostytucji i pornografii; godne uwagi jest ich zaangażowanie w przemysł rozrywkowy. Były oficer wojskowy powiązany z DIA powiedział autorowi niniejszego artykułu: „W szerszej perspektywie osoby te [ofiary programu MONARCH] występują we wszystkich warstwach społecznych, od bezdomnych na ulicy po pracowników umysłowych”. Potwierdzeniem tego jest wypowiedź emerytowanego agenta CIA, który niejasno wspomniał o wykorzystywaniu takich osób jako „wtyczek” lub „kameleonów” w celu infiltracji określonej grupy, zbierania informacji i/lub wprowadzania ukrytych planów.

W ofiarach/osobach, które przeżyły, występuje nadmierna liczba alter ego z licznymi programami zapasowymi, lustrami i cieniami. Podział na alter ego strony jasnej (dobrej) i strony ciemnej (złej) jest przeplatany w umyśle i obraca się wokół osi.

Jedna z głównych struktur wewnętrznych (których jest wiele) w systemie ma kształt podwójnej helisy i składa się z siedmiu poziomów. Każdy system ma wewnętrznego programistę, który nadzoruje „strażników” (demony?), którzy udzielają lub odmawiają wstępu do różnych pomieszczeń. Kilka obrazów wewnętrznych, które dominują w świadomości ofiar/osób, które przeżyły, to drzewa, kabalistyczne „ drzewo życia” z przylegającymi systemami korzeniowymi, pętle nieskończoności, starożytne symbole i litery, pajęczyny, lustra lub rozbite szkło, maski, zamki, labirynty, demony/potwory/kosmici, muszle morskie, motyle, węże, wstążki, kokardki, kwiaty, klepsydry, zegary, roboty, diagramy łańcucha dowodzenia i/lub schematy płytek obwodów komputerowych.

Linie krwi i bliźniactwo

Większość ofiar/osób, które przeżyły, pochodzi z wielopokoleniowych rodzin satanistycznych (linii krwi) i jest rzekomo zaprogramowana, aby „wypełnić swoje przeznaczenie jako wybrani lub wybrane pokolenia” (termin ukuty przez Mengele w Auschwitz). Niektóre z nich są adoptowane przez rodziny o podobnym pochodzeniu. Inne wykorzystywane w tym neurologicznym koszmarze są uważane za „zbędne” (niepochodzące z linii krwi), zazwyczaj pochodzą z sierocińców, rodzin zastępczych lub rodzin kazirodczych z długą historią pedofilii. Wydaje się również, że istnieje wzorzec członków rodziny powiązanych z rządowymi lub wojskowymi agencjami wywiadowczymi.

Wiele z maltretowanych osób pochodzi z rodzin, które wykorzystują katolicyzm, mormonizm lub charyzmatyczne chrześcijaństwo jako „przykrywkę” dla swoich ohydnych działań (chociaż zaangażowani są również członkowie innych grup religijnych).

Ofiary/osoby, które przeżyły, zazwyczaj łatwiej reagują na sztywną religijną (dogmatyczną, legalistyczną) strukturę hierarchiczną, ponieważ jest ona podobna do ich podstawowego programowania. Autorytet zazwyczaj nie jest kwestionowany, ponieważ ich wola została uzurpowana poprzez subiektywne i zorientowane na rozkazy warunkowanie.

Fizyczne cechy identyfikacyjne ofiar/osób, które przeżyły, często obejmują liczne blizny po porażeniach prądem elektrycznym i/lub powstałe w ich wyniku pieprzyki na skórze. Niektórzy mogą mieć różne części ciała okaleczone nożami, żelazkami do znakowania lub igłami. Często spotyka się również tatuaże motyli lub okultystyczne. Ogólnie rzecz biorąc, osoby z linii krwi rzadziej mają takie znaki, ponieważ ich skóra ma „pozostać czysta i nieskazitelna”.

Ostateczny cel wyrafinowanej manipulacji tymi osobami może wydawać się nierealny, w zależności od naszego interpretacyjnego rozumienia sfery fizycznej i duchowej. Najgłębsze i najmroczniejsze alter ego bloodlinerów ma rzekomo pozostawać w stanie uśpienia, dopóki nie ujawni się „Antychryst”. Te alter ego „Nowego Porządku Świata” zawierają rzekomo polecenia i instrukcje dotyczące szkolenia i/lub inicjowania dużej liczby osób (prawdopodobnie klonów lub „bezduchowych”), stymulując w ten sposób programy kontroli społecznej w nowym tysiącleciu. Niebiologiczne „bliźniactwo” to kolejna dziwna cecha obserwowana w programowaniu MONARCH. Na przykład dwoje młodych, niespokrewnionych dzieci byłoby uroczyście inicjowanych w magicznym rytuale „łączenia dusz”, aby mogły być „nierozerwalnie związane na wieczność” (być może kolejny związek z Mengele?). Zasadniczo dzielą one dwie połowy zaprogramowanych informacji, co sprawia, że są od siebie wzajemnie zależne. Zjawiska paranormalne, takie jak projekcja astralna, telepatia, ESP itp., wydają się być bardziej wyraźne wśród osób, które przeszły ten proces.

Poziomy programowania MONARCH

ALPHA. Uważane za „ogólne” lub regularne programowanie w ramach podstawowej osobowości kontrolnej; charakteryzuje się wyjątkowo wyraźną retencją pamięci, a także znacznie zwiększoną siłą fizyczną i ostrością wzroku. Programowanie Alpha osiąga się poprzez celowe podzielenie osobowości ofiary, co w istocie powoduje podział na lewą i prawą półkulę mózgu, umożliwiając zaprogramowane połączenie L i R poprzez stymulację ścieżek neuronowych.

BETA. Nazywane programowaniem „seksualnym”. Programowanie to eliminuje wszystkie wyuczone przekonania moralne i stymuluje prymitywny instynkt seksualny, pozbawiony zahamowań. Na tym poziomie może pojawić się alter „kot”.

DELTA. Znane jako programowanie „zabójcze”, pierwotnie opracowane do szkolenia agentów specjalnych lub elitarnych żołnierzy (tj. Delta Force, First Earth Battalion, Mossad itp.) w zakresie operacji tajnych. Widoczna jest optymalna wydajność nadnerczy i kontrolowana agresja. Podmioty są pozbawione strachu; bardzo systematyczne w wykonywaniu swoich zadań. Na tym poziomie nakładane są instrukcje samozniszczenia lub samobójstwa.

THETA uważana jest za programowanie „parapsychiczne”. Bloodliners (osoby pochodzące z wielopokoleniowych rodzin satanistycznych) wykazywali większą skłonność do posiadania zdolności telepatycznych niż osoby niebędące bloodliners. Jednak ze względu na oczywiste ograniczenia opracowano i wprowadzono różne formy elektronicznych systemów kontroli umysłu, a mianowicie biomedyczne urządzenia telemetryczne (implanty mózgowe), lasery kierunkowe wykorzystujące mikrofale i/lub elektromagnetyzm. Doniesiono, że są one używane w połączeniu z bardzo zaawansowanymi komputerami i wyrafinowanymi systemami śledzenia satelitarnego.

OMEGA. Forma programowania „samozniszczenia”, znana również jako „Kod Zielony”. Odpowiadające jej zachowania obejmują skłonności samobójcze i/lub samookaleczanie. Program ten jest zazwyczaj aktywowany, gdy ofiara/osoba, która przeżyła, rozpoczyna terapię lub przesłuchanie i odzyskuje zbyt wiele wspomnień.

GAMMA. Inną formą ochrony systemu jest programowanie „oszustwa”, które wywołuje dezinformację i wprowadza w błąd. Poziom ten jest powiązany z demonologią i ma tendencję do regenerowania się w późniejszym czasie, jeśli zostanie nieprawidłowo dezaktywowany.

Metoda i elementy składowe

Początkowy proces rozpoczyna się od wywołania dysocjacji u pacjenta, co zazwyczaj ma miejsce od momentu narodzin do około szóstego roku życia. Osiąga się to przede wszystkim poprzez zastosowanie elektrowstrząsów (ECT), które czasami stosuje się nawet wtedy, gdy dziecko znajduje się jeszcze w łonie matki. Z powodu poważnej traumy wywołanej przez ECT, wykorzystywanie seksualne i inne metody, umysł dzieli się na alternatywne osobowości oddzielone od rdzenia. Wcześniej nazywane zaburzeniem osobowości wielorakiej, obecnie uznawane jest za zaburzenie dysocjacyjne tożsamości i stanowi podstawę programowania MONARCH. Dalsze warunkowanie umysłu ofiary jest wzmacniane poprzez hipnozę, podwójną presję, odwrócenie przyjemności i bólu, pozbawianie pożywienia, wody, snu i bodźców sensorycznych, a także poprzez różne leki, które zmieniają niektóre funkcje mózgu.

Kolejnym etapem jest osadzenie i skompresowanie szczegółowych poleceń lub komunikatów w określonej osobowości alternatywnej. Osiąga się to poprzez zastosowanie zaawansowanych technologicznie zestawów słuchawkowych w połączeniu z komputerowymi generatorami, które emitują niesłyszalne fale dźwiękowe lub harmoniczne, które oddziałują na powłokę RNA ścieżek neuronowych prowadzących do podświadomości i nieświadomości. Urządzenia optyczne „wirtualnej rzeczywistości” są czasami używane jednocześnie z generatorami harmonicznych, wyświetlającymi pulsujące kolorowe światła, podprogowe obrazy i obrazy na podzielonym ekranie. Następnie do rozpuszczenia pamięci stosuje się elektrowstrząsy wysokiego napięcia.

Programowanie jest okresowo aktualizowane i wzmacniane za pomocą środków wizualnych, słuchowych i pisemnych. Niektóre z pierwszych tematów programowania obejmowały Czarnoksiężnika z krainy Oz i Alicję w Krainie Czarów, oba nasycone symboliką okultystyczną. Wiele z ostatnich filmów i kreskówek Disneya jest wykorzystywanych w dwojaki sposób: do znieczulenia większości populacji za pomocą podprogowych komunikatów i programowania neurolingwistycznego oraz do celowego konstruowania konkretnych wyzwalaczy i kluczy do podstawowego programowania wysoce podatnych dzieci MONARCH. Doskonałym przykładem działania programowania podprogowego jest najnowszy hit kinowy Disneya, Pochahontas, który, co ciekawe, został ogłoszony jako ich „33.” (najwyższy stopień w masonerii szkockiej) film animowany. W filmie Babcia Willow jest mistycznym 400-letnim drzewem, które doradza osieroconej Pochahontas, aby słuchała swojego serca i pomaga jej uświadomić sobie, że wszystkie odpowiedzi leżą w niej samej. Babcia Wierzba nieustannie posługuje się „podwójnym językiem” i „odwróceniami” (np. „Czasami właściwa droga nie jest najłatwiejsza”; ezoterycznym pochodnym tego stwierdzenia jest: lewa droga [droga prowadząca do zniszczenia] jest najłatwiejsza. W systemach MPD strukturyzowanych przez iluminatów drzewo wierzby reprezentuje okultystyczne moce druidyzmu. Wewnętrzna symbolika gałęzi, liści i systemu korzeni drzewa jest bardzo znacząca, ponieważ niektóre z mrocznych właściwości duchowych związanych z programowaniem drzewa wierzby to: (I)

Gałęzie są używane do biczowania ofiar w rytuałach „oczyszczających”, (2) Drzewo wierzby może wytrzymać trudne warunki pogodowe (np. burze) i jest znane ze swojej giętkości i elastyczności. Ofiary/osoby, które przeżyły programowanie, opisują gałęzie wierzby owijające się wokół nich, bez nadziei na ucieczkę, (3) Głęboki system korzeniowy wierzby sprawia, że ofiara/osoba, która przeżyła, czuje się, jakby zapadała się coraz głębiej w otchłań podczas hipnotycznego transu.

Muzyka odgrywa kluczową rolę w programowaniu poprzez kombinacje zmiennych tonów, rytmów i słów. Liczne powieści Stephena Kinga, autora horrorów, oraz powstałe na ich podstawie filmy są według wiarygodnych źródeł wykorzystywane do takich nikczemnych celów. Jedna z jego najnowszych książek, „Bezsenność”, zawiera zdjęcie Kinga z frazą „NIGDY NIE ŚPIEMY” (wskazującą na osobę z MPD/DID) pod wszechwidzącym okiem. Częściowa lista innych środków wykorzystywanych do wzmocnienia podstawowego programowania obejmuje:

Pinokio, Śpiąca królewna, Królewna Śnieżka, Piękna i Bestia, Aladyn, Mała syrenka, Król Lew, E. T., Gwiezdne wojny, Ghost Busters, Trancers II, Batman, Ożeniłem się z czarownicą, Fantasy Island, Reboot, Tiny Toons, Duck Tails, The Dead Sea Scrolls i The Tall Book of Make Believe. Kilka filmów, które przedstawiają lub portretują niektóre aspekty programowania MONARCH to Hell raiser 3, Raising Cain, Labyrinth, Telefon, Johnny Mneumonic, Point of No Return, The Lawnmower Man i Closet Land.

Programiści i miejsca

Trudno jest ustalić, kto był pierwotnym programistą tego szatańskiego projektu, ze względu na znaczną ilość dezinformacji i wzajemnego zanieczyszczenia propagowanego przez „siły sprawcze”. Dwie osoby o pseudonimach Dr Green to żydowski lekarz Dr Gruenbaum, który rzekomo współpracował z nazistami podczas II wojny światowej, oraz Dr Josef Mengele, którego znakiem rozpoznawczym była zimnokrwista i wyrachowana brutalność, która pozostawiła blizny nie tylko na duszach ocalałych z Auschwitz, ale także na niezliczonej liczbie ofiar na całym świecie. Bezpośredni udział Mengele w działalności niesławnego obozu koncentracyjnego Auschwitz został podejrzanie zbagatelizowany podczas procesów norymberskich, w wyniku czego Stany Zjednoczone i ich sojusznicy nie podjęli intensywnych działań mających na celu jego schwytanie. Aby zmylić poważnych śledczych co do miejsca jego pobytu, amerykańscy urzędnicy informowali, że Mengele jest niegroźnym samotnikiem mieszkającym w Paragwaju lub Brazylii albo że po prostu nie żyje (Anioł Śmierci musiał cudownie powrócić do życia co najmniej pięć razy).

Jego bezprecedensowe badania, przeprowadzone kosztem tysięcy istnień ludzkich, były niewątpliwie znaczącym atutem dla interesów Stanów Zjednoczonych. Oprócz pseudonimu Dr Green, ocalali znali go jako Vaterchen (tatuś), Schoner Josef (piękny Józef), David i Fairchild. Mengele, elegancki, przystojny mężczyzna o drobnej posturze, potrafił rozbroić ludzi swoim łagodnym zachowaniem, ale w innych momentach wybuchał gwałtownym gniewem. Inne cechy zapamiętane przez ocalałych to rytmiczne stukanie jego błyszczących czarnych butów, gdy chodził tam i z powrotem, oraz jego gra w „kocham cię/nie kocham cię” z stokrotką. Kiedy zrywał ostatni płatek stokrotki, złośliwie torturował i zabijał małe dziecko na oczach innego dziecka, które programował. Zrozpaczeni ocalali wspominali również, że byli wrzucani nago do klatek z małpami, które były tresowane, aby je brutalnie maltretować. Najwyraźniej Mengele czerpał przyjemność z redukowania ludzi do poziomu zwierząt. Celowo powstrzymywał również swoje ofiary przed płakaniem, krzyczeniem lub okazywaniem nadmiernych emocji.

Dr D. Ewen Cameron, znany również jako Dr White, był byłym szefem Kanadyjskiego, Amerykańskiego i Światowego Stowarzyszenia Psychiatrów. Ze względu na bogate doświadczenie i referencje Camerona, Allen Dulles z CIA przekazał miliony dolarów organizacjom takim jak Towarzystwo Badań nad Ekologią Człowieka, któremu bezlitośnie przewodniczył Cameron. Eksperymenty przeprowadzano w kilku miejscach w Montrealu, głównie na Uniwersytecie McGill, w szpitalu St Mary’s Hospital i w Allan Memorial Institute.

Oprócz konwencjonalnych metod tyranii psychiatrycznej, takich jak elektrowstrząsy, zastrzyki z lekami i lobotomie, Cameron opracował technikę „psychicznego napędzania”, w ramach której niczego niepodejrzewający pacjenci byli utrzymywani w śpiączce farmakologicznej przez kilka tygodni i poddawani serii elektrowstrząsów, podczas gdy do ich głowy przymocowywano elektroniczne hełmy i przekazywano im powtarzające się komunikaty dźwiękowe z różną prędkością.

Wiele z tych osób to maltretowane dzieci, które przeszły przez system rzymskokatolickich sierocińców. Nic dziwnego, że dr Cameron został pominięty w większości czasopism psychiatrycznych. Być może wynikało to w dużej mierze z faktu, że projekt MKULTRA został publicznie ujawniony w 1970 r. w wyniku pozwów wniesionych przez kanadyjskich ocalałych i ich rodziny. CIA i rząd kanadyjski zawarły ugodę poza sądem, aby nie być zmuszonymi do oficjalnego przyznania się do jakichkolwiek wykroczeń.

Były podpułkownik armii amerykańskiej w Wydziale Wojny Psychologicznej DIA, Michael Aquino, jest najnowszym z szeregu domniemanych sadystów sponsorowanych przez rząd. Aquino, ekscentryczny geniusz, założył Świątynię Seta, odgałęzienie Kościoła Szatana Antona LaVeya. Jego obsesja na punkcie nazistowskich rytuałów pogańskich i hipnotyczna manipulacja ludźmi sprawiły, że był idealnym kandydatem na stanowisko „głównego programisty”. Aquino był powiązany ze skandalem w przedszkolu w bazie wojskowej Presidio, w którym oskarżono go o molestowanie dzieci. Ku konsternacji rodziców młodych ofiar wszystkie zarzuty zostały oddalone. Pod pseudonimem „Malcolm” Aquino opracował taśmy szkoleniowe dotyczące tworzenia niewolników MONARCH i pełnił funkcję łącznika między rządowymi/wojskowymi służbami wywiadowczymi a różnymi organizacjami przestępczymi i grupami okultystycznymi w zakresie dystrybucji niewolników MONARCH.

Heinrich Mueller był kolejnym ważnym programistą, który działał pod pseudonimami „Dr Blue” lub „Gog”. Najwyraźniej ma dwóch synów, którzy kontynuują tę działalność. Pierwotnym „Dr. Blackiem” był najwyraźniej Leo Wheeler, bratanek zmarłego generała Earle’a G. Wheelera, który był dowódcą Połączonych Sztabów podczas wojny w Wietnamie. Protegowany Wheelera, E. Hummel, działa na północnym zachodzie wraz z W. Bowersem (z rodu Rothschildów).

Inni domniemani mistrzowie manipulacji, dawni i obecni, to: dr Sydney Gottleib, podpułkownik John Alexander, Richard Dabney Anderson (USN), dr James Monroe, dr John Lilly, komandor porucznik Thomas Narut, dr William Jennings Bryan, dr Bernard L. Diamond, dr Martin T. Orne, dr Louis J. West, dr Robert J. Lifton, dr Harris Isbel i płk Wilson Green. Aby zapobiec łatwemu wykryciu programu MKULTRA, CIA podzieliło swoje podprojekty na wyspecjalizowane dziedziny badań i rozwoju na uniwersytetach, w więzieniach, prywatnych laboratoriach i szpitalach. Oczywiście zostały one hojnie wynagrodzone dotacjami rządowymi i różnymi funduszami.

Nazwy i lokalizacje niektórych głównych instytucji zaangażowanych w eksperymenty programowania MONARCH były/są następujące:

Cornell, Duke, Princeton, UCLA, Uniwersytet w Rochester, MIT, Szpital Uniwersytecki Georgetown, Centrum Medyczne Maimonides, Szpital św. Elżbiety (Waszyngton), Laboratoria Bell, Instytut Badawczy Stanford, Laboratoria Westinghouse Friendship, General Electric, ARCO i Manking Research Unlimited. „Produkt końcowy” był/jest zazwyczaj tworzony w instalacjach i bazach wojskowych, gdzie wymagane jest maksymalne bezpieczeństwo. Najbardziej znane z nich, określane jako centra (re)programowania lub centra leczenia urazów bliskich śmierci, to:

China Lake Naval Weapons Center, The Presidio, Ft. Dietrick, Ft. Campbell, Ft. Lewis, Ft. Hood, Redstone Arsenal, Offutt AFB, Patrick AFB, McClellan AFB, MacGill AFB, Kirkland AFB, Nellis AFB, Homestead AFB, Grissom AFB, Maxwell AFB i Tinker AFB

Inne miejsca uznane za główne ośrodki programowania to Langley Research Center, Los Alamos National Laboratories, Tavistock Institute oraz obszary w pobliżu Mt. Shasta w Kalifornii, Lampe w stanie Missouri i Las Vegas w stanie Nevada.

Znane nazwiska

Jednym z pierwszych udokumentowanych przypadków tajnej agentki MONARCH była zmysłowa modelka z lat 40. XX wieku, Candy Jones. Książka „The Control of Candy Jones” (wydawnictwo Playboy Press) opisuje jej 12 lat intryg i napięcia jako szpieg CIA. Jones, której prawdziwe imię brzmi Jessica Wilcox, najwyraźniej pasowała do profilu fizjologicznego jako jedna z pierwszych osób biorących udział w eksperymentach lub ludzkich królikach doświadczalnych w ramach rządowego projektu „naukowego” MKULTRA.

Najbardziej nagłośniony przypadek monomanii MONARCH pojawił się w książce TRANCE Formation of America:

The True Life Story of a CIA Slave autorstwa Cathy O’Brien. Na tylnej okładce znajduje się wyraźna informacja: „Cathy O’Brien jest jedyną osobą, która otwarcie mówi o swoich doświadczeniach i przeżyła operację kontroli umysłu MKULTRA Project Monarch prowadzoną przez Centralną Agencję Wywiadowczą”. Ta udokumentowana autobiografia zawiera poruszające opisy lat nieustannego kazirodztwa, jakiego doświadczała O’Brien, oraz ostatecznego wprowadzenia jej do projektu MONARCH przez jej zboczonego ojca. Wraz ze współautorem Markiem Phillipsem, jej wybawcą i deprogramatorem, Cathy opisuje niemal niewiarygodną gamę konspiracyjnych przestępstw: przymusową prostytucję (białe niewolnictwo) z osobami z najwyższych szczebli światowej polityki, tajne zadania jako „kurierka narkotykowa” i posłaniec oraz powiązania przemysłu muzycznego country-western z nielegalną działalnością CIA.

Paul Bonaci, odważny ocalały, który przez prawie dwie dekady znosił poniżające traktowanie w ramach projektu MONARCH, ujawnił mocne dowody potwierdzające szeroko zakrojone przestępstwa i korupcję na szczeblu miejskim/stanowym, aż po sam Biały Dom.

Opowiadał o mężczyznach wykorzystywanych seksualnie, wybranych z Boy’s Town w Nebrasce i zabranych do pobliskiej bazy lotniczej Offut AFB, gdzie, jak twierdzi, poddano ich intensywnemu programowi MONARCH, kierowanemu głównie przez komandora Billa Plemmonsa i byłego podpułkownika Michaela Aquino. Po dokładnym torturowaniu młodych chłopców do stanu bezmyślnej nieświadomości, wykorzystywano ich (wraz z dziewczynami) do pornografii i prostytucji z udziałem kilku politycznych i gospodarczych potentatów kraju.

Bonnaci przypomniał sobie, że został przetransportowany z bazy lotniczej samolotami transportowymi do bazy lotniczej McClelland w Kalifornii. Wraz z innymi nieszczęsnymi nastolatkami i młodzieżą został przewieziony do elitarnego ośrodka wypoczynkowego Bohemian Grove. Sprawcy w pełni wykorzystali te niewinne ofiary, popełniając niewyobrażalne zboczenia, aby zaspokoić swoje zboczone żądze. Niektóre ofiary zostały najwyraźniej zamordowane, co jeszcze bardziej traumatyzowało i tak już przerażone i złamane dzieci. Nieodpowiednia aktorka o marginalnym talencie (obecnie nieżyjąca), moralnie zdeprawowany telewizyjny ewangelista, znany były oficer Zielonych Beretów i popularny piosenkarz country-western to tylko kilka innych osób, które prawdopodobnie uległy szaleństwu MONARCH. Lee Harvey Oswald, Sirhan-Sirhan, Charlie Manson, John Hinckley Jr., Mark Chapman, David Koresh, Tim McVeigh i John Salvi to tylko niektóre z głośnych nazwisk, które budzą silne podejrzenia, że były marionetkami stworzonymi przez MKULTRA.

Deprogramatorzy i demaskatorzy

Dr Corydon Hammond, psycholog z Uniwersytetu Utah, wygłosił poruszający wykład zatytułowany „Hipnoza w MPD: rytualne znęcanie się” podczas czwartej dorocznej konferencji Eastern Regional Conference on Abuse and Multiple Personality, która odbyła się 25 czerwca 1992 r. w Alexandrii w stanie Wirginia. Zasadniczo potwierdził on podejrzenia uważnej publiczności złożonej z profesjonalistów zajmujących się zdrowiem psychicznym, że pewien odsetek ich klientów został poddany intensywnej, systematycznej kontroli umysłu. Hammond nawiązał do powiązań z nazistami, badań wojskowych i CIA nad kontrolą umysłu, programowania za pomocą greckich liter i kolorów, a także wspomniał konkretnie o projekcie Monarch w kontekście jednej z form warunkowania operacyjnego.

Wkrótce po swoim przełomowym przemówieniu otrzymał groźby śmierci. Nie chcąc narażać bezpieczeństwa swojej rodziny, dr Hammond zaprzestał rozpowszechniania jakichkolwiek dalszych informacji, aż do niedawna. Mark Phillips, były podwykonawca elektroniczny Departamentu Obrony, był wtajemniczony w niektóre z ściśle tajnych działań związanych z kontrolą umysłu, prowadzonych przez rząd Stanów Zjednoczonych. Jego dociekliwość, silne sumienie i szczera troska o Cathy O’Brien, „modelkę prezydencką” w ramach projektu MONARCH, skłoniły go do ujawnienia wewnętrznych mechanizmów tego wielkiego oszustwa, które rozpoczęło się około 1991 roku. Jak głosi historia, pomógł on pani O’Brien uciec od jej porywaczy i był w stanie zdeprogramować ją w ciągu około roku na Alasce. Kontrowersyjny Phillips ma swoich krytyków, którzy są sceptyczni co do prawdziwości jego twierdzeń. 15 marca 1995 r. w Waszyngtonie terapeutka z Nowego Orleanu, Valerie Wolf, przedstawiła dwóch swoich pacjentów przed Prezydencką Komisją ds. Eksperymentów Radiacyjnych na Ludziach. Zaskakujące zeznania tych dwóch odważnych kobiet obejmowały relacje o niemieckich lekarzach, torturach, narkotykach, elektrowstrząsach, hipnozie i gwałtach, a także o narażeniu na nieokreśloną ilość promieniowania. Zarówno Wolf, jak i jej pacjentki stwierdziły, że odzyskały wspomnienia dotyczące tego programu CIA bez stosowania technik regresji lub hipnozy. Wolf obecnie poświęca większość swojego czasu na udzielanie porad takim osobom, które przeżyły.

Były prawnik ds. pracy w Atlantic Richfield Co., David E. Rosenbaum, przeprowadził dziewięcioletnie dochodzenie (1983-1992) dotyczące zarzutów tortur fizycznych i przymusowego warunkowania wielu pracowników w zakładzie ARCO w Monaca w stanie Pensylwania. Jego klienci, Jerry L. Dotey i Ann White, byli ofiarami wyraźnego narażenia na promieniowanie, ale gdy pan Rosenbaum zgłębiał sprawę podczas kolejnych sesji wywiadów, odkrył „puszkę Pandory”. Jego najbardziej zaskakującym wnioskiem było to, że Jerry Dotey i Ann White byli prawdopodobnie potomkami Adolfa Hitlera, częściowo na podstawie niezwykłego podobieństwa na zdjęciach (uwzględniono rysy twarzy, budowę kości i wzrost). Rosenbaum stwierdza również, że „oboje wykazują uczucia i doświadczenia, które wskazują, że są bliźniakami”. Dotey i White byli rzekomo poddawani różnego rodzaju torturom podczas hipnozy wywołanej narkotykami, a każdy z nich przeszedł co najmniej trzy techniki szkoleniowe stosowane przez lekarzy pracujących w zakładzie. Każda ofiara została wyszkolona, aby wchodzić w stan hipnozy po wystąpieniu określonych bodźców, zazwyczaj związanych z „sygnałem” w postaci słowa lub frazy, oraz aby „pamiętać, aby zapomnieć” o tym, co wydarzyło się w stanie hipnozy. Byli oni wielokrotnie poddawani identycznej sekwencji bodźców i reakcji, aby wywołać niemal automatyczne reakcje na określony stan. Według Rosenbauma, weterani programu MKULTRA, dr Bernard Diamond, dr Martin Orne i dr Josef Mengele regularnie odwiedzali zakład ARCO. Specjalne warunkowanie Doteya i White’a miało na celu sztuczne stworzenie podwójnych niemieckich osobowości. Rosenbaum, który jest Żydem, utrzymywał głęboką przyjaźń z tą dwójką, pomimo pozornie niepewnych okoliczności.

Inni znani terapeuci zajmujący się deprogramowaniem to Cynthia Byrtus, Pamela Monday, Steve Ogilvie, Bennett Braun, Jerry Mungadze i Colin Ross. Niektórzy chrześcijańscy doradcy byli w stanie wyeliminować część programowania, osiągając ograniczony sukces.

Dziennikarze, którzy ostatnio w sposób wzorcowy omówili ten temat, to Walter Bowart, Operation Mind Control, Jon Rappoport, U.S. Government Mind-Control Experiments on Children oraz Alex Constantine, Psychic Dictatorship In The USA.

Wnioski

Najbardziej obciążające dotychczas oświadczenie urzędnika państwowego dotyczące możliwego istnienia projektu MONARCH zostało zaczerpnięte przez Antona Chaitkina, autora publikacji „The New Federalist”.

Kiedy były dyrektor CIA William Colby został bezpośrednio zapytany: „A co z monarchą?”, odpowiedział gniewnie i niejednoznacznie: „Zakończyliśmy to między końcem lat 60. a początkiem lat 70.”. Wystarczy powiedzieć, że społeczeństwo, znajdujące się w stanie oczywistego dysonansu poznawczego, generalnie zaprzecza przytłaczającym dowodom na istnienie tej wieloaspektowej konspiracji. Liczne ofiary/osoby, które przeżyły projekt MONARCH, desperacko potrzebują pomocy. Jednak większość ludzi jest zbyt zajęta sobą, aby okazać prawdziwe współczucie tym ciężko rannym osobom. Apatia opanowała umysły mas, które wybierają życie w komfortowych warunkach tego świata. Rzeczywistość została zatem zasłonięta przez relatywizm i egoizm.

Chociaż osiągnięto pewien postęp w terapiach deprogramowania i reintegracji, należy rozwiązać znacznie poważniejszy problem. Biblia odnosi się do tego problemu jako do rozdrobnienia duszy (Ezechiel 13:20). To, czego naprawdę potrzeba, to duchowe odrodzenie (Psalm 23:3), ale może ono nastąpić tylko poprzez całkowite zaufanie Jezusowi Chrystusowi jako drodze do zbawienia (J 3:16; 1 P 3:18) i wyzwolenia od demonicznej opresji i/lub opętania (Mk 16:17). Prawdziwa pokora Chrystusa i miłość Boga skutecznie przeciwdziałają dumie i nienawiści szatana.

Statystycznie droga do wyzdrowienia dla tych, którzy przeżyli niewyobrażalne zdeprawowanie, jest długa i żmudna, ale Bóg jest ostatecznym uzdrowicielem i tylko w Jego czasie, dzięki Jego sile i łasce, uwięzieni mogą zostać uwolnieni (Izajasz 61:1).

Autor: Ron Patton

Źródło